Sprawozdanie z VIII Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej z Okazji Światowego Dnia Osób Jąkających się (ISAD) - Z teorii i praktyki dysfluencji mowy

17 października 2015 roku w sali Parnassos w gmachu Biblioteki Śląskiej w Katowicach odbyła się VIII Ogólnopolska Konferencja Naukowa z Okazji Światowego Dnia Osób Jąkających się (ISAD) pod tytułem Z teorii i praktyki dysfluencji mowy.

Organizatorami Konferencji byli:
- Wydział Filologiczny Uniwersytetu Śląskiego,
- Centrum Logopedii i Audiodeskrypcji Uniwersytetu Śląskiego,
- Staropolska Szkoła Wyższa w Kielcach,
- Specjalistyczne Centrum Terapii Jąkania w Wodzisławiu Śląskim,
- Biblioteka Śląska,
- Polskie Towarzystwo Logopedyczne.

Obrady przebiegały pod honorowym patronatem: prof. zw. dr hab. Wiesława Banysia JM Rektora Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, prof. dr hab. Rafała Molenckiego Dziekana Wydziału Filologicznego UŚ oraz prof. zw. dr hab. Jana Malickiego Dyrektora Biblioteki Śląskiej w Katowicach.

Konferencja została uroczyście otwarta przez prof. zw. dr hab. Mariana Kisiela (Prodziekan ds. Rozwoju i Promocji Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego), dr Olgę Przybylę (Kierownik Centrum Logopedii i Audiodeskrypcji Uniwersytetu Śląskiego) oraz dra n. hum. Mieczysława Chęćka (Specjalistyczne Centrum Terapii Jąkania w Wodzisławiu Śląskim).

Jako pierwszy swój referat wygłosił prof. dr hab. n. med. Andrzej Czernikiewicz z Zakładu Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Wystąpienie zatytułowane Od neuronów do rzeczowników i z powrotem – problem zaburzeń mowy w chorobie Alzheimera, w interesujący sposób przybliżyło temat przewlekłych zespołów psychoorganicznych, zespołów otępiennych w tym choroby Alzheimera, której jednym z objawów może być niepłynność mówienia. Poruszona została kwestia prawidłowo przeprowadzonego postępowania diagnostycznego, wymieniono symptomy choroby Alzheimera oraz przyczyny jej powstania, zaprezentowano zdjęcia uzyskane dzięki technice neuroobrazowania, a także wspomniano o powszechnie znanych osobach dotkniętych tym schorzeniem. Profesor Czernikiewicz, celem naświetlenia problemów z jakimi borykają się osoby cierpiące na tę chorobę, posłużył się fragmentami filmu z 2014 roku pod tytułem Motyl Still Alice (Still Alice), opowiadającego prawdziwą historię profesor lingwistyki Uniwersytetu Columbia - Alice Howland, u której zdiagnozowano wczesne stadium jej choroby. Wspomniano również o przypadku tak zwanej Splątanej kobiety, pacjentki niemieckiego lekarza Aloisa Alzheimera. Dokonał on rozpoznania, a następnie szczegółowego opisu niezwykłego otępienia z delirium.

Jako drugie zaplanowane zostało wystąpienie dr n. hum. Jolanty Góral-Półroli z Wydziału Pedagogicznego Staropolskiej Szkoły Wyższej w Kielcach. Niestety z powodu niedyspozycji Pani Doktor nie mogła przybyć na Konferencję i osobiście zaprezentować przygotowanego materiału. Referat Z problematyki organicznych uwarunkowań jąkania na prośbę Autorki w wyczerpujący sposób przedstawił dr Mieczysław Chęciek.

Kolejna prezentacja dotyczyła tematu Niepłynności mowy u 2.letniego dziecka z przyspieszonym rozwojem mowy. Jej autorka, dr n. hum. Maria Faściszewska z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Gdańsku, dzieląc się własnym doświadczeniem w pracy terapeutycznej szczegółowo opisała przypadek 22.miesięcznego chłopca, u którego wystąpiła niepłynność mówienia. Zwrócono uwagę na istotne znaczenie wczesnej interwencji logopedycznej oraz zrelacjonowano przebieg terapii bazującej na metodzie pośredniej z uwzględnieniem programu PCI (Michalin Palin – Parent-Child Interaction), polegającej na dokonywaniu zmian w najbliższym środowisku dziecka w taki sposób, aby oddziaływania te przyczyniały się do poprawy płynności jego mowy. Podkreślono jak ważne jest zbudowanie, a później podtrzymywanie dobrych relacji między logopedą, rodzicami i dzieckiem.

Mgr Małgorzata Waryszak z Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie w referacie Ocena płynności mówienia – wyzwaniem do dialogu logopedów z inżynierami, wskazywała na wartość współpracy między specjalistami prowadzącymi terapię zaburzeń mowy w tym jąkania oraz inżynierami mającymi wiedzę i umiejętności pozwalające na konstruowanie narzędzi przydatnych w procesie diagnostycznym i terapeutycznym osób z dysfluencją mowy.

Następnie mgr Dorota Kamińska logopeda i pedagog z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Ciechanowie oraz terapeutka na Turnusach Terapeutycznych dla Jąkających się organizowanych przez Specjalistyczne Centrum Terapii Jąkania w Wodzisławiu Śląskim w wygłoszonym referacie pod tytułem: Mówię To Co myślę – trening płynnej mowy z zastosowaniem metody TOC (Theory of Constraints), bazując na własnym doświadczeniu, w klarowny sposób przedstawiła możliwość wykorzystania wyżej wymienionej metody w terapii logopedycznej osób jąkających się. TOC (inaczej: teoria ograniczeń) służy rozwijaniu kompetencji komunikacyjnych poprzez zastosowanie następujących narzędzi graficznych: gałąź logiczna, chmurka oraz drzewo ambitnego celu. Pozwala ona skutecznie zdefiniować zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne ograniczenia, a następnie umiejętnie zarządzać nimi tak, aby nie stanowiły przeszkody w realizacji obranych celów. Innowacyjnym programem opartym na teorii ograniczeń realizowanym przez mgr Kamińską od listopada 2013 do czerwca 2015 roku zostały objęte osoby jąkające się w wieku 5 - 23 lat, podzielone na cztery grupy. Zajęcia odbywały się systematycznie co tydzień przez godzinę. Terapię prowadzono zgodnie ze Zmodyfikowanym Programem Psychofizjologicznej Terapii Jąkających się z wykorzystaniem innych metod i technik. Szczegółowy opis innowacji niebawem ukaże się w artykule zamieszczonym w Logopedia Silesiana nr 5.

Kolejny prelegent – mgr Edwin Bażański z Uniwersytetu Wrocławskiego – w swoim wystąpieniu zatytułowanym: Upłynnienie przeponowe w metodzie TPM i TDSM u osób z zaburzeniami płynności mówienia, dokładnie wyjaśnił czym jest oddech przeponowy, jak istotne jest jego znaczenie w terapii logopedycznej osób z zaburzeniem płynności mówienia. Mgr Bażański w swojej prezentacji wykorzystał między innymi zdjęcia wykonane podczas zajęć praktycznych z uczestnikami tegorocznego turnusu terapeutycznego przeznaczonego dla osób jąkających się.

Niezwykle wartościowym elementem konferencji było wystąpienie Weroniki Sapety, studentki Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, która opowiedziała historię swojego jąkania oraz opisała drogę jaką pokonała celem uzyskania płynnej mowy. W przemówieniu pod tytułem Moje milczenie nie oznacza, iż nie mam nic do powiedzenia – refleksje poturnusowe, poruszyła między innymi temat dyskryminacji i braku akceptacji ze strony środowiska rówieśniczego oraz konsekwencji związanych z tymi zjawiskami (zaniżona samoocena, nieadekwatnie niskie poczucie własnej wartości), przedstawiła kwestię funkcjonowania w szkole (problemy spowodowane koniecznością odezwania się podczas sprawdzania obecności w klasie lub przystąpieniem do ustnego egzaminu maturalnego), opisała trudności wynikające z pozornie błahych dla osób mówiących płynnie czynności dnia codziennego. Podzieliła się także własnym doświadczeniem wynikającym z podjęcia terapii zmierzającej do pokonania zaburzenia mowy jakim jest jąkanie, dając nadzieję osobom zmagającym się z tym problemem. Wystąpienie Weroniki Sapety zostało nagrodzone wielkimi brawami, co tylko potwierdzało wielkość uzyskanego sukcesu terapeutycznego.

Po części teoretycznej konferencji nastąpiła część praktyczna zorganizowana przez dra Mieczysława Chęćka wraz z zespołem terapeutów ze Specjalistycznego Centrum Terapii Jąkania w Wodzisławiu Śląskim, w której czynny udział wzięły osoby z dysfluencją mowy objęte terapią prowadzoną według Zmodyfikowanego Programu Psychofizjologicznej Terapii Jąkających się. Ten kilkugodzinny warsztat przebiegał następująco: mgr Jan Durczok zademonstrował technikę relaksacji, mgr Elżbieta Bijak skutecznie aktywizując uczestników terapii przedstawiła dwanaście Zasad Płynnego Mówienia (ZPM), następnie poprowadziła ćwiczenia Techniką Delikatnego Startu Mowy (TDSM). Mgr Edwin Bażański zademonstrował przykładowe ćwiczenia oddechowe i emisyjne, z kolei zajęcia z psychodramy zostały poprowadzone wspólnie przez mgr Dorotę Kamińską oraz mgr. Tomasza Brawańskiego, którzy zaprosili do udziału w nich zarówno osoby jąkające się jak i słuchaczy konferencji.

Podsumowania oraz zamknięcia konferencji dokonali dr Olga Przybyla i dr Mieczysław Chęciek, dziękując za udział w spotkaniu prelegentom, uczestnikom terapii i ich osobom towarzyszącym, a także wszystkim zebranym w pięknej auli Biblioteki Śląskiej w Katowicach.

W 8. Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej z okazji Światowego Dnia Osób Jąkających się (ISAD) pod tytułem Z teorii i praktyki dysfluencji mowy wzięło udział około 160 logopedów, studentów logopedii, lekarzy, osób zainteresowanych programem obrad oraz 28 osób z dysfluencją mowy, a także kilkanaścioro rodziców niepełnoletnich dzieci i młodzieży.

Opracowała Agata Sakwerda

Najnowsze informacje

Napisali do nas

  • 1
  • Piszę ten list z radością, ponieważ jeszcze pół roku temu byłem kompletnie bezradny wobec samego siebie. Teraz ten okres jest za mną. Czytaj
    Marcin z Rzeszowa 28 października 2014 (dwa m-ce po zakończeniu turnusu terapeutycznego w Wiśle)
  • [...] I na sam koniec, jeszcze raz WIELKIE PODZIĘKOWANIA DLA WSZYSTKICH, zmieniliście moje życie. Jestem nową, lepszą osobą. Czytaj
    Weronika uczestnik turnusu w sierpniu 2015
  • Zrozumieliśmy, że trzeba jedynie skupić się na dziecku, starać się je zrozumieć i pomóc.No i najważniejsze – spektakularne efekty terapii !!! Czytaj
    List rodziców z grupy 2, po turnusie terapeutycznym Wisła 2014
logo nowe1

Zmodyfikowana Psychofizjologiczna Terapia Jąkania

ul. Kubsza 31, I piętro
44-300 Wodzisław Śląski
Polska

Skontaktuj się

Komórka: +48 605 855 058
Stacjonarny: +48 32 415 22 23
E-mail: mcheciek@op.pl

Rejestracja wyłącznie drogą telefoniczną lub mailową

Poniedziałek - Czwartek:
17:30 - 19:30